Midwinter Fair

Hoezo koud?!

Even een verbale sfeerimpressie voor diegenen die niet weten wat de Midwinter Fair is. Het wordt gehouden in het Archeon, in de (bijna) winter en er loopt een scala aan elfjes, romeinen, orks, vikingen en wat voor briljante kostuums nog meer rond (je hebt ogen te weinig). Daarnaast wordt er heerlijk gekookt, middeleeuwse muziek gemaakt en ik denk ook middeleeuws gedanst. En daar hebben wij een show gegeven!

Midwinter Fair... Dat klinkt koud hè, maar het viel wel mee. Tenminste, buiten was het op zich niet koud, ware het niet dat onze doeken waren geïnstalleerd boven de ijsbaan. Best heel gaaf natuurlijk, mooie beelden, maar wel frisjes. Ach, met een goede warming up komen we een heel eind! Ook weer iets wat we van ons lijstje kunnen strepen!

We hebben uiteindelijk 3 shows gegeven in verschillende koppels. De spieren moesten iets harder werken in de kou.. maar dat konden we aan! Na de shows gaven we workshops voor (mini)elfjes of (mini)orks die het zelf wilden proberen. Voor sommige best een uitdaging met kostuums aan, maar alsnog een hoop enthousiaste mensen :) Kan ook niet anders, want Aerial is natuurlijk ook héél leuk! Na de drie shows waren we toch wel moe, of in ieder geval onze lichamen. Daarna hebben we zelf nog kunnen genieten van de Midwinter Fair en rondgelopen in het Archeon (we vielen niet eens op in onze rode pakken).  




Voor een impressie van de shows:
https://www.youtube.com/watch?v=NyhsQcx0OPw&feature=youtu.be

Liefs,
Melissa, Roosje & Anne 

Met zn drieën kan ook

Anne & Roosje

Workshops geven! 

Silks & Pole Shownight III: Frozen Edition!

Oh what a night! I am writing this blog but I actually don't know where to start. I am really impressed by this edition of Silks & Pole Shownight. Compared to last spring's edition the number of acts have doubled (14) as well as the number of people in the audience (about 75)! Zaal B was cosier than ever ;)

Ok wait, let me give you some background info first. As most of you know, Anne and I teach aerial silks at the University Sports Center in Leiden. As we have experienced ourselves, you get far more motivated when you are training for a certain performance. With that in mind, we thought it would be fun to organize an event where our students could perform and invite their friends and family and show them what they have learned during class! I mean, aerial silks is a show sport after all. Since the pole fitnessers were also interested in organizing a showcase, we decided to join our forces and tadaa... Silks & Pole Shownight was born!

So this time, it was not just the number of acts that impressed me, it's also the level that had gone way up since last time! And what I loved the most about this edition was the diversity in shows. We had solo pole acts, a duo pole act, a group pole act, a spinning pole act, solo silks acts, duo silks acts, trio silks acts, and the two surprise acts: rope & duo hoop :)

Melissa, Anne and I opened the night with our routine to the Frozen mix, the same routine we did at Circaso. Catchy and fits perfectly in theme! We had one guest act by Ignacio, or Nacho. We met at the free trainings at Circaso in Den Haag and as I saw him in the rope, I thought it might be an idea to insert a no-pole/silks act somewhere in the line up to make it even more interesting for the spectators. Nacho performed a beautiful rope act, which was emotional and exciting at the same time. Loved it!

Some of the performers came to me just before the start of the show to check on their music and tell me how nervous they were, first time performing etc. Guess what, Anne and I had a first too! The hoop :) My interest in the hoop started when I saw Nick performing at the Miss India Pageant show. The hoop we have is way to big for me alone, but perfect for a duo show. So we decided to work on it (actually play with it and see what works) and do a try-out at the Shownight. Click here to check out our performance.

I could try to describe all 14 acts and tell you how beautiful they were and try not to bore you with the repetition of the words beautiful, great, wonderful, impressive and awesome, but I think photos will give you a better feel of the night :) Oh and we were in the University Newspaper! Check it out!

Artist, thank you for your awesome performances, I really enjoyed watching you guys! And audience, thank you so much for coming! No show night without an enthusiastic crowd!

We welcome you all next spring for our fourth edition of the Silks & Pole Shownight!

Roosje

 

Photography by Stefan van Nieuwenhoven and Beeldpunt Fotografie.
Want to reorder? Go to www.stefanvannieuwenhoven.nl

The Night Circus!

Een week voor de show zou plaatsvinden appte Thea van Entertainment Studio me met de vraag "of donderdag 26 november om 02.00 een show zou kunnen geven". Sorry... 2 uur 's nachts?! Ik loop co-schappen! Ik keek in mijn agenda en ik zag dat ik 09.30 moest beginnen de volgende dag in plaats van die standaard 08.00 in de week ervoor. Ik checkte het event even op internet en het zag er wel tof uit. Het ging namelijk om de Grand Opening (Wauw!) van Big Night Out (klinkt als een groot feest...), een international student party van IIAM (weer een ander publiek!) gehouden in 't Paard van Troje in Den Haag (toplocatie!). En dan nu het mooiste... het thema was The Night Circus! Het podiumbeest in me was hiermee klaarwakker en ik heb de opdracht aangenomen!

Dit keer was het de bedoeling om een aerial silks improvisatie te verzorgen van 8 minuten op de muziek van de DJ. Vorig jaar heb ik iets soortgelijks met Anne gedaan. Dat was 2x 10 minuten op de muziek van de DJ. Dat was echt bizar lang voor ons gevoel, dus die 8 minuten van afgelopen donderdag vielen me erg mee! Ik deed de show overigens samen met Nick van Klaveren, die van de aerial hoop tijdens de Miss India verkiezing (zie aantal blogberichten terug). We konden ieder ons eigen ding doen, dat was wel relaxt. Nick zag het namelijk ook niet echt zitten om al die spaghaten mee te doen en tja, sommige moves zijn wat man-onvriendelijk,  als je begrijpt wat ik bedoel ;)

Backstage was het echt supergezellig! Ik zat er samen met Nick, Thea en haar fotograaf. Er liepen verder mensen van de organisatie en wat bandleden in en uit en af en toe bleven ze op de bank hangen en kletsen. Grapjes gingen over en weer, mensen half geshockeerd met onze stretch oefeningen, etc. Dan de laatste vraag die ik kreeg voordat ik op moest: "Ben je nooit bang dat je valt als je zo hoog moet klimmen?". Supergoeie timing om die vraag te stellen zo vlak voor het optreden! Maar het antwoord is nee, dat zou echt heel onhandig zijn met deze sport. 

Toen ik eenmaal op het podium stond voelde ik de adrenaline door mijn lijf stromen. De muziek was lekker opzwepend, crowd was levendig en er waren overal ballonnen! Echt een goede party sfeer. Het is dat ik de volgende dag weer onderwijs had, anders was ik na het optreden zeker blijven hangen om wat dansjes te doen :) Het was wel minder dat ik zo laat nog met de trein terug moest naar Leiden. Uiteindelijk lag ik pas om 4 uur in bed en had ik het stiekem best zwaar de volgende dag, maarrrr.... het was het zeker waard!

Klik op de link hieronder voor een korte impressie!

https://youtu.be/ceHrEGzlPwY

Liefs,

Roosje

We gaan voor goud!

Op 14 november vond het lustrumgala van SRVD Laga plaats, ook wel het LaGala. En ja... hier mochten wij bij zijn! Samen met Melissa heb ik (alwéér) last-minute een show in elkaar gezet. We proberen bij het maken van een act altijd rekening te houden met het thema en dit feest had als thema: De gouden eeuw. Moeilijk. De geschiedenislessen waren voor ons alweer een tijdje geleden, dus we kwamen eigenlijk niet veel verder dan iets met verlichting en Marie-Antoinette. Ook onze internetzoektocht naar meer info over de gouden eeuw gaf ons helaas geen nieuwe inspiratie. Uiteindelijk hebben we gekozen voor mooie gouden glittertopjes! Ik bedoel, 't is goud en we leven in een eeuw! Precies in thema ;)

Anne was gezellig met ons mee als onze manager/cameravrouw

Eenmaal aangekomen, moesten we het doek nog bevestigen. Het punt waaraan het doek moest hangen was midden aan een trus die boven hing over twee balustrades (ja echt heel moeilijk uit te leggen), om deze daar te krijgen is iemand van de organisatie met een klimtuigje naar het midden gekropen over de trus om zo ons doek te bevestigen. Erg grappig om te zien, jammer dat ik dat niet heb kunnen filmen! Onze generale repetitie vond rond 21.45 uur plaats en het optreden stond gepland om 00.45. Dus na de generale was het voorbereiden en wachten in de kleedkamer. Op onze beurt werden wij ook entertaind door 3 man personeel die oesters ronddeelden. Ik heb nog nooit eerder zo een ding gegeten dus ik wilde het wel proberen en Anne was bereid me hierin te vergezellen. We toasten en slurpten de oesters weg alsof het een vies shotje was. Maar het viel eigenlijk wel mee... Of waren het de citroen en de peper die de werkelijke vieze smaak maskeerden? 

Hoe dan ook, we waren heel blij toen we dan eindelijk op mochten! We moesten ons wringen door de menigte om ons plekje in het midden te claimen, maar eenmaal begonnen was het publiek heel enthousiast. Dit is ook terug te horen in het filmpje. Veel gejoel en aparte opmerkingen als "Helemaal in de knoop.... Geen laken aan vast te knopen!". Als bedankje van de organisatie kregen we een fles Goldstrike mee naar huis. Ook weer prachtig passend in thema ;)

Het was weer een nieuwe ervaring maar wel een hele leuke! 
Klik op de link voor het filmpje!

https://www.youtube.com/watch?v=rthJEsNzdlw

Liefs,

Roosje

Hongerige Wolf

Oh lieve mensen, wat hebben wij een gaaf optreden neergezet. Dit is natuurlijk niet helemaal de meest gepaste opening voor een blogje, maar het was echt zo tof! Zo gaaf! Wellicht loop ik over van bescheiden trots, mijn excuus, ik zal het hele verhaal vertellen.

Er was eens een heel klein dorpje in the absolute middle of nowhere van Groningen, tegen de Dollardzee (jaja) en tegen de Duitse grens. Dit dorpje heet Hongerige Wolf (echt waar!) en dit dorpje is pakweg 360 dagen van het jaar rustig en leeg zoals het een boerendorp betaamt. Totdat... het Festival Hongerige Wolf begint!

Bewijs!

Dan ver-weet-ik-veel-hoeveel-voudigt de populatie en dan barsten de artistieke sferen open. Het bijzondere van dit festival is dat het door een heel dorp gehouden wordt (dus niks afgelegen weiland waar je zo min mogelijk omwonenden stoort), en dat praktisch elke bewoner meedoet! In tuinen, graansilo's, schapenschuren, veevelden, elke vierkante meter wordt benut om er écht een mooi festival van te maken. Heel bijzonder. En wij mochten hier, samen met Dinja (die onder de naam Tire les Ficelles gaat) een paar optredens geven, in de achtertuin van de ouders van de festivaldirectrice. Hell yeah! Een hele gave show met een fantasy-achtig verhaal, een combinatie van steltlopen, dans, aerial en theater, de nodige attributen (drakenkostuum, wapperende capes, lichtgevend ei) en kick-ass muziek van Muse, dé succesformule!

Er was echter één probleempje. Een kleintje maar. Iets met 'code rood'. 

Hondenweer!!! (wolvenweer?) Echt verschrikkelijk! Ver weg van de open zee viel het hier wel mee met de windstoten, maar de regen loog er niet om... Stort-, miezer-, mot- en plensregen, het is allemaal langsgekomen. En wij zouden onze shows buiten geven, in een heel snoezige sprookjestuin :(

Code rood en code blij

Een show in de regen is natuurlijk hopeloos. Misschien dat het voor de toeschouwer, als die droog zit, wel een leuk dramatisch effect kan geven, maar denk aan onze spieren, onze koude voetjes, onze natte billen (want ja er werd ook gelegen en gezeten). Daarnaast is het voor onze steltloper doodeng om door nat gras te moeten lopen...

Uiteindelijk hebben we de show gedaan op karakter. Het publiek was zeker enthousiast, en na tijd kregen we verse speciale munttijd van de gastvrouw, maar ik kreeg niet de adrenaline kick die ik normaal krijg na een show. Lichtelijk moedeloos kroop ik in bed.

Oké zo dramatisch is het misschien niet helemaal, want nu is het tijd voor het succesverhaal waarmee ik de blog begon: de volgende dag hoosde het nog steeds, en toen werden we naar binnen verplaatst. Technisch gezien werd het hele festival naar binnen verplaatst (petje af voor de organisatie, 40 lokaties naar 2 lokaties proppen) en werden wij maar meegenomen. We kwamen terecht in een schapenschuur die hele mooie hoge steunbalken had hangen. De boerin liet ons eerst schoorvoetend toe in haar badkamer, maar in de loop van tijd werd het huis een soort opvangplek voor wanhopige artiesten en werd de sfeer lekker vrolijk. Iedereen in het zelfde bijna gekapseisde schuitje.

De nodige dramatiek terzijde (herprogrammering, honger, uitlopen, honger, moeilijk met hoogwerker, honger) lukte het om het doek op te hangen in de 7meter hoge balken en hadden we echt een tof speelveld gecreëerd.

En gaaf dat het was. Weer een rookmachine, 2 simpele bouwlampjes die net voldoende lichtgaven, onze capes en het lichtgevende ei, draak Dinja als schrikeffect, Melissa en ik met onze synchroondans in doek/op vloer. Het publiek was ademloos. Behalve de ooh's en aah's die af en toe ontsnapten.

Daverend applaus, een glimlach van oor tot oor en deze keer wél die enorme adrenalinestoot en na tijd allemaal kindjes die bij inlichtingen kwamen inwinnen waarom wij dat ei nou eigenlijk zo graag wilden hebben, of draak Dinja een handje wilden geven. Zó leuk!

Er is een heel vet promotiefilmpje in de maak, want misschien wordt deze show nog vaker opgevoerd op andere festivals. Hou ons in de gaten! ;)

Promotiefilmpje: 
https://www.youtube.com/watch?v=zvV8exABpoE

Liefs, Anne

Draak Dinja met Melissa en ik in de intenste schapenschuur. Gaaf gaaf gaaf!

Open podium Circaso

Afgelopen zaterdag hebben wij een showtje gegeven op het Open Podium van Circaso, een soort Silks & Pole shownight, maar dan zonder paal. En minder doekenacts. En geen night maar overdag. En het BARSTTE van de überschattige circuskindjes! Unaniem werd besloten dat onze kinders later ook circusdingen gaan doen en rond gaan huppelen in glitterpakjes en mini-Charlie Chaplinkostuums, té aandoenlijk!

Na tijd werd ons het hemd van het lijf gevraagd, van een scherpe toeschouwer die opmerkte dat ons liedje uit de film Frozen komt, tot hardcore tips hoe je voorkomt dat je handen verbranden als je uit de doeken glijdt. 

Een kort stukje, want meer is er eigenlijk niet te vertellen, maar wel de link naar het filmpje! En dat is zeer zeker voor herhaling vatbaar is. Oh en dat we heel veel applaus kregen. Bij wijze van als we ademhaalden. Is ook wel eens leuk ;)

Liefs, Anne

Open Podium 13 juni

IDAHO

Het begrip IDAHO is breder bekend dan ik had verwacht, maar voor wie het nog niet weet: International Day Against Homophobia. IDAHO dus. Elk jaar, 17 mei. Zoals een (denk ik) heel beroemd persoon het (denk ik) ooit verwoordde: Homophobia is not a disease (like other phobias). You're not scared. You're just an asshole. 

Dit terzijde, Roosje en ik komen allebei uit de seksuele gezondheid/ awareness hoek, dus het leek ons wel leuk om iets te doen met deze dag. Het idee ontstond toen we het liedje 'Take me to church' van Hozier hoorden. Dat liedje leek ons een heel mooi nummer om ooit een keer een aerial act op te doen, zo'n mooi rustig nummer met de nodige dramatiek. Het liedje blijkt te gaan over homoseksuele liefde (waarbij in de clip een jongen in elkaar wordt geslagen, heel zielig :( ) dus toen werd 1 en 1 samen 2 en hebben we contact gelegd met IFMSA-Nl, waar we vroeger lid van zijn geweest, om de acties vorm te kunnen geven. We besloten het open luchttheater in het Vondelpark te houden ^^

Zij van IFMSA-Nl verzorgden stickers en lollies in alle kleuren van de regenboog en de rest van het inhoudelijke IDAHO-gedeelte, wij de act en alles wat daarbij komt kijken. We wilden vooral een lekker dagje buiten aerial'en, af en toe een showtje en miniworkshops voor iedereen die geïnteresseerd was. Het weer zat wonderbaarlijk mee (Melissa en ik zagen het nogal donker in van te voren), maar wat echt heel erg tegenwerkte was de wind. Dacht je dat we mooi met onze benen aan het doen waren terwijl we bovenin hingen, bleken we eigenlijk wanhopig bezig te zijn het doek te vangen. Tja, oeps.

Overigens waren we allang blij dat het we het doek in de boom hadden gekregen. Volgens mij kostte het 6 voorbijlopende mannelijke toeristen, één schouder bijna uit de kom, heel wat leedvermaak van de zijkanten en uiteindelijk de blonde held die het touw de boom in wist te slingeren. Per ongeluk, nota bene! Hij mikte op een andere tak, maar kennelijk haperde de motoriek een beetje en wierp hij het touw om de tak die we allang hadden opgegeven. Hij heeft van vijf vrouwen elk een knuffel gekregen.

Er kwamen nog wat aerialmeiden en uiteindelijk hebben we heerlijk getraind en twee showtjes gegeven. De IFMSA-mensen (Laura en Lisa) hebben lekker het park rondgelopen om stickers uit te delen en wat ik van hen heb gehoord, waren een boel mensen heel enthousiast over het idee.
We kregen de nodige dosis bewondering met onze kunsten, maar helaas hebben geen kleine kindjes het doek in gehesen (en dat is toch wel een beetje een hobby van ons). Wel hebben we ook de nodige aandacht getrokken van verschillende fotografen, dus hopelijk krijgen we al die foto's nog! 

Liefs, Anne

In een roze doek uiteraard!